Rehabilitacja

Rehabilitacja u Pacjenta

Nasza oferta skierowana jest również do osób, których stan zdrowia chwilowo nie pozwala na osobistą wizytę w Studio, a wymagają one fachowej pomocy terapeuty.

Rehabilitacja środowiskowa polega na prowadzeniu usprawniania ruchowego w domu Pacjenta. Atutem takiego rodzaju rehabilitacji jest mobilny terapeuta, który dojeżdża do domu pacjenta, o dogodnej dla niego godzinie. Dodatkową i nieocenioną zaletą tego typu terapii jest środowisko domowe, które stwarza atmosferę bezpieczeństwa i komfortu. Praca w warunkach domowych, pomaga rehabilitantowi w szybszej nauce i adaptacji pacjenta do jego środowiska, w likwidacji barier, co jednocześnie przyśpiesza poprawę jakości życia Pacjenta i jego rodziny. Rehabilitacja środowiskowa to nie tylko indywidualna praca z Pacjentem, ale i prowadzenie instruktażu najbliższej rodziny oraz udzielanie profilaktycznych porad, które mają nieocenioną wartość i ułatwiają radzenie sobie z nowo zaistniałą sytuacja jaką jest choroba czy niepełnosprawność. Rehabilitacja domowa prowadzona przez nasz zespół obejmuje także kinesiotaping, kinezyterapię (nauka chodu i czynności życia codziennego) oraz masaż w zależności od potrzeb Pacjenta.

więcej na www.gkania.pl

Rehabilitacja w Studio

Rehabilitacja ruchowa, usprawnianie ruchowe – wykorzystuje ruch jako środek leczniczy. Ruch stanowi naturalny bodziec do przemian zachodzących w naszym układzie kostno-stawowym, mięśniowym oraz w naszym metabolizmie.

Kinezyterapia (rehabilitacja ruchowa) stosowana jest w celu uzyskania maksymalnej poprawy utraconej funkcji, przywrócenia prawidłowej mechaniki, ułatwienia wystąpienia procesów kompensacji, zabezpieczenia przed wykształceniem nieprawidłowych stereotypów ruchowych (np.: zespoły bólowe kręgosłupa) lub przywrócenia już utraconych (np.: kontrola nerwowo-mięśniowa).

Kinezyterapia umożliwia prawidłowy przebieg procesów przebudowy tkanek po urazach i operacjach, przeciwdziała wtórnym zmianom w układzie kostno-mięśniowym w postaci ograniczeń ruchu, zapobiega powikłaniom w układzie krążenia i oddychania, które mogą wynikać z długiego unieruchomienia. Podczas pracy z Pacjentem w Studio staramy się integrować odpowiednio zaadoptowane ćwiczenia Pilates z klasycznymi ćwiczeniami usprawniającymi i metodami neurofizjologicznymi.

Specjalizujemy się w rehabilitacji schorzeń kręgosłupa, stawów obwodowych oraz w rehabilitacji stawu kolanowego. Skutecznie pomagamy w odzyskaniu jakości życia w schorzeniach:

Bark:

  • zwichnięcie stawu barkowego
  • uszkodzenie pierścienia rotatorów
  • choroba zwyrodnieniowa stawu barkowego
  • zespół bolesnego barku
  • zapalenie kaletki pod barkowej
  • niestabilność barku
  • rwa ramienna
  • rehabilitacja stawu barkowego

Łokieć:

  • łokieć tenisisty
  • łokieć golfisty
  • zwichnięcie stawu łokciowego
  • urazowe uszkodzenie stawu łokciowego

Ręka (nadgarstek, palce):

  • zespół cieśni nadgarstka
  • złamania w obrębie stawu promieniowo-nadgarstkowego

Kręgosłup:

  • dyskopatia szyjna
  • dyskopatia piersiowa
  • dyskopatia lędźwiowa
  • rwa kulszowa
  • rwa udowa
  • zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa
  • bóle przeciążeniowe
  • bóle promieniujące (mrowienia, drętwienia)
  • napięcia mięśniowe

Kolano

  • rehabilitacja po zerwaniu więzadeł krzyżowych
  • choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego
  • zwichnięcie stawu kolanowego
  • po artroskopii
  • zaniki mięśniowe
  • kolano biegacza

Biodro (staw biodrowy):

  • zwyrodnienie stawu biodrowego
  • rehabilitacja po alloplastyce stawu biodrowego

Stopa (staw skokowy, ścięgno achillesa)

  • zwichnięcie stawu skokowego
  • niestabilność stawu skokowego
  • złamania w obrębie stopy
  • hallux
  • ostrogi piętowe
  • zapalenie, zerwanie, kontuzja ścięgna Achillesa

Stosowane formy terapii:

  • Kinezyterapia
  • Terapia manualna
  • Terapia punktów spustowych
  • Poizometryczna relaksacja mięśni
  • Kinesiology Taping

Dodatkowo korzystamy z metod:

  • PNF
  • McKenzie
  • Pilates

więcej na www.gkania.pl

Rehabilitacja w wodzie

Proponujemy Państwu korzystanie z leczniczych właściwości wody w okresie rehabilitacji. Rehabilitacja w wodzie prowadzona jest przez wykwalifikowanych terapeutów z wykorzystaniem elementów metod: Halliwick, Watsu, BRRM (Bad Ragaz Ring Method), PNF w wodzie.

Oferta rehabilitacji w wodzie skierowana jest zarówno do dzieci jaki i do dorosłych. Terapia w wodzie jest szczególnie skuteczna w rehabilitacji osób ze stanami przeciążeniowymi kręgosłupa i z wadami postawy. Udokumentowano również jej znaczący wpływ na zwiększenie zakresu ruchomości oraz wzrost siły mięśniowej u osób po zabiegach ortopedycznych (artroskopia, rekonstrukcja, alloplastyka). Nie jest konieczna umiejętność pływania.

Watsu®

Watsu® powstało na początku lat osiemdziesiątych w Kalifornii, szybko jednak ta forma terapii w wodzie rozprzestrzeniła się na inne stany i kraje. Obecnie Watsu® dostępne jest w ponad 40 krajach dzięki ponad 4 tysiącom certyfikowanych terapeutów Watsu®. W Europie Watsu® najbardziej rozwinięte jest we Włoszech, Niemczech, Holandii, Austrii i Szwajcarii.

Watsu® idealnie odzwierciedla filozofię SPA – poprzez wodę leczy nie tylko ciało, ale też umysł, a relaks i błogostan podczas sesji jest nieporównywalny z innymi zabiegami. Ta wyjątkowa i unikalna forma głębokiego relaksu łączy w sobie, koordynując z oddechem, masaż, elementy jogi, tańca i medytacji. Obejmuje określone sekwencje ćwiczeń, stretchingów i mobilizacji, przeplatanych japońskim masażem Shiatsu. Wszystko to wykonywane jest w ciepłej wodzie (33-35°C) i w końcowym efekcie daje niezwykle głęboką relaksację, która jest największą korzyścią Watsu®.

Oprócz SPA terapia Watsu® ma szerokie zastosowanie w rehabilitacji i odnowie biologicznej sportowców. Wielowymiarowość bodźców, bogactwo efektów oraz przyjemnie ciepła woda pozwala na zmniejszenie napięcia mięśni, dolegliwości bólowych oraz stresu i zmęczenia. Watsu® wpływa na polepszenie jakości snu, aktywację układu odpornościowego, wzrostu dobrego samopoczucia oraz poczucia bezpieczeństwa. Ciepła woda poprawia krążenie i wprowadza autonomiczny układ nerwowy w stan homeostazy, podczas gdy płynne, radosne ruchy mobilizują stawy, zwiększają zakresy ruchów i rozciągają mięśnie.

Relaksacyjne działanie wody oraz praca terapeuty Watsu® pozwalają „odpłynąć” w stan błogości, rozluźnienia, zapomnienia o kłopotach i problemach. Czasami relaks jest tak głęboki, że pozwala dotrzeć do bardzo ciekawych stanów emocjonalnych oraz odległych i ukrytych zakamarków podświadomości.

Typowa sesja Watsu® trwa od 30min do godziny i przebiega następująco: fizjoterapeuta, certyfikowany terapeuta Watsu® najpierw przeprowadza wywiad zbierając informacje nt. stanu zdrowia i potrzeb klienta. Następnie klient układa się na wodzie podtrzymywany przez terapeutę, zamyka oczy, rozluźnia mięśnie i poddaje się sekwencjom Watsu®. Podczas sesji ćwiczenia stopniowo nabierają intensywności, przeplatane są momentami uspokojenia i bezruchu. Terapeuta zmienia pozycje klienta tak, aby móc pracować na wszystkich częściach ciała, niektóre z nich wymagają dobrej ruchomości w stawach, dlatego też należy poinformować terapeutę o wszelkich ograniczeniach ruchowych, urazach.

Sesja Watsu® pozwala m. in. na:

  • zmniejszenie napięcia mięśni
  • zmniejszenie dolegliwości bólowych
  • zwiększenie ruchomości w stawach
  • ktywację części parasympatycznej AUN (obniżenie rytmu serca HR, przyspieszenie procesów restytucyjnych)
  • usunięcie napięcia i zmęczenia

Seria zabiegów Watsu® dodatkowo wpływa na:

  • polepszenie jakości snu
  • polepszenie procesów metabolicznych (trawienie)
  • aktywacja układu odpornościowego i stymulowanie procesów samoleczenia
  • zmniejszenie depresji, stanów lękowych, nadpobudliwości
  • wzrost dobrego samopoczucia

Przeciwwskazania:

  • Gorączka
  • Choroby w stanie ostrym
  • Niekontrolowana padaczka
  • Niewyrównane wady serca np. zastoinowa niewydolność serca i inne
  • Znaczące otwarte rany, choroby skórne
  • Pojemność życiowa płuc mniejsza niż 1500cm2
  • Ciężkie zakażenia układu moczowego
  • Tracheotomia
  • Choroby zakaźne
  • Inne schorzenia, gdzie przeciwwskazane jest korzystanie z kąpieli, ćwiczeń, masażu i terapii manualnej
  • Brak odruchu kaszlu
  • Zawroty głowy lub choroba lokomocyjna
  • Klaustrofobia, lęk przed wodą.
  • Ostra niestabilność więzadeł
  • Zaawansowany artretyzm kręgosłupa szyjnego
  • Częste infekcje ucha

W przypadku jakiejkolwiek wątpliwości należy bezwzględnie zasięgnąć opinii lekarza!

Hallwick

Halliwick to nauka niezależnego poruszania się w wodzie oraz pływania Nauka pływania wg Koncepcji Halliwick opracowana została przez James’a McMillan’a, który w 1949r. rozpoczął pracę w Szkole dla Dziewcząt Halliwick (The Halliwick School for Girls) , w Southgate w Londynie.

Koncepcja Halliwick stosowana jest do dzisiaj z ogromnym powodzeniem na całym świecie. Jest to metoda nauki pływania i terapii w wodzie dla osób w każdym wieku, zarówno dla niepełnosprawnych, jak i dla zdrowych.

Głównym celem Koncepcji Halliwick jest nauczenie bezpiecznego i swobodnego poruszania się i przebywania w wodzie, co osiąga się poprzez nauczenie kontrolowania ruchów głowy, oddychania i utrzymywania równowagi w wodzie. W koncepcji tej wykorzystuje się zabawy, gry oraz różnego rodzaju aktywności celem oswojenia i przystosowania psychicznego do środowiska wodnego. Wynikiem tego jest niezależne poruszanie się w wodzie i pływanie.

Koncepcja Halliwick jest szczególnie ceniona przez fizjoterapeutów jako jedna z form kompleksowej rehabilitacji dzieci i dorosłych z uszkodzeniami układu nerwowego, z zaburzeniami słuchu i wzroku, jak również z zaburzeniami emocjonalnymi. Koncepcja ta bazuje na poznaniu naukowych podstaw hydrostatyki, hydrodynamiki i biomechaniki ciała. Okazała się ona metodą bezpieczną i odpowiednią dla ludzi w każdym wieku, zarówno dla osób niepełnosprawnych jak i sprawnych. Sesje odbywają się na pływalni w grupach lub indywidualnie w parach. Każdą parę stanowi instruktor z pływakiem, którzy pracują razem, aż do momentu osiągnięcia pełnej niezależności przez pływaka.

Pomoc instruktora i środowisko wodne umożliwia pływakom torowanie prawidłowych wzorców ruchu często niemożliwych do wykonania na lądzie. Po początkowym przystosowaniu psychicznym do wody pływacy poznają zasady kontroli równowagi, a następnie dochodzą do poziomu umożliwiającego zerwanie bezpośredniego kontaktu z instruktorem. Wtedy, często pierwszy raz w życiu, doświadczają niezależności i samodzielności ruchu, nie tylko w wodzie.

Praktyczne poznanie siły wyporu wody, turbulencji i mechanizmów poruszania się w niej, daje umiejętności, których końcowym efektem jest poczucie bezpieczeństwa oparte na znajomości środowiska wodnego i zdolności kontrolowania w nim swoich ruchów.

Założenia Koncepcji Halliwick odnoszą się nie tylko do technicznej strony nauki pływania, ale też do aspektów psychologicznych i społecznych. Tworzą zarazem swoistą filozofię Halliwick, której głównymi wyznacznikami są m.in:

  • Początkowo uczymy „radości w wodzie”, nie stylów pływackich,
  • Kładziemy nacisk na umiejętności (możliwości), a nie na deficyty,
  • Kładziemy nacisk na radość i przyjemność (większość aktywności jest zabawą),
  • Nie używamy żadnych pomocy wypornościowych – pływakom asystują wykwalifikowani instruktorzy,
  • Uczymy w logicznym porządku, upewniając się, że wszystkie kolejne kroki są udoskonalone,
  • Uczymy powoli, w tempie odpowiednim dla pływaka, zachęcamy do postępów, ale nie naciskamy.
Wg Koncepcji Halliwick pływanie to środek do osiągnięcia pełnej niezależności w środowisku wodnym, nie cel sam w sobie.

Bad Ragaz Ring Method (BRRM)

BRRM jest metodą wykorzystywaną w reedukacji mięsni z zastosowaniem fizycznych właściwości wody, we współpracy z pacjentem w programie z zastosowaniem progresywnego oporu. Metoda ta używana jest również w stretchingu i elongacji tułowia, redukcji podwyższonego napięcia mięśniowego czy też w relaksacji. Poszczególne techniki tej metody nakierowane są na tułów, kończyny górne i dolne. Wykonywane są jednostronnie, dwustronnie, symetrycznie lub asymetrycznie.

Metoda BRRM powstała i rozwinęła się w termalnych źródłach Bad Ragaz w Szwajcarii. Pierwsze udokumentowane wykorzystanie źródeł odnotowano w 1200r. W 1930r. miejscowi zaczęli wykorzystywać wody uzdrowiskowe Bad Ragaz w celach leczniczych i w aktywnej terapii. Pacjenci wykonywali ćwiczenia oparte o czynny zakres ruchu wykorzystując zabezpieczenia w postaci ufiksowanych desek.

Dodatkowo wykorzystywano wówczas paski i rzemienie do ochrony oraz poręcze oraz uchwyty. W 1957 Dr.Knupfer wprowadził postęp do technik wodnych. Jego ćwiczenia udoskonaliły rozpowszechnioną już w tedy szwajcarską teorie leczenia w, której pacjent znajdował sie w pozycji na plecach, zabezpieczony unoszącymi się na wodzie krążkami ułożonymi wokół szyi i miednicy oraz pod kolanami i kostkami. Ćwiczenia te składały sie z prostych łańcuchów ruchowych, wykonywanych od stawu do stawu, w pojedynczej płaszczyźnie ruchu. Jednocześnie techniki proprioceptywnego torowania (ułatwiania) nerwowo-mięśniowego stawały sie coraz bardziej popularne. Dlatego załoga Bad Ragaz zmodyfikowała ćwiczenia Knupfera i wprowadziła trójwymiarowe przekątne, ukośne (diagonalne) ruchy.

Oficjalnie techniki PNF zostały włączone do technik BRRM przez fizjoterapeutkę Bridget Davis w 1967r.powodując tym samym utworzenie metody BRRM znanej dziś formie.

Cele leczenia:

  • Reedukacja mięśniowa
  • Zmniejszenie napięcia mięśniowego
  • Rozluźnienie mięśni
  • Wyrównanie posturalne
  • Stabilizacja tułowia
  • Przygotowanie do przenoszenia obciążenia przez kończyny dolne
  • Przygotowanie do nauki chodu
  • Wzrost ogólnej wytrzymałości
  • Wzmocnienie siły mięśni
  • Zwiększenie zakresu ruchu w stawach
  • Trakcja, elongacja kręgosłupa
  • Przywrócenie naturalnych wzorców ruchowych kończyn dolnych i górnych

Zastosowanie:

  • ortopedyczne i reumatologiczne dysfunkcje włączając w nie przed i pooperacyjne stany dotyczące kończyn dolnych oraz tułowia (złamania, uszkodzenia tkanek miękkich)
  • metoda stosowana jest we wszystkich jednostkach chorobowych zwyrodnieniowych stawów , również w RZS i stanach zapalnych kości
  • choroby neurologiczne oraz zmiany neurologiczne wynikające z przebytego udaru, uszkodzenia mózgu, porażenia połowiczego oraz czterokończynowego
  • stosowanie metody BRRM u osób ze spastycznością daje dobre efekty jednak nagłe i męczące aktywności powinny być wyeliminowane ponieważ mogą powodować wzrost spastyczności
  • bóle kończyn górnych kończyn dolnych oraz pleców
  • po zabiegu mastektomii oraz zabiegach kardiochirurgicznych, u pacjentów którzy chcą uzyskać wzrost siły i gibkości mięsni
  • symptomy opóźnienia rozwoju psychomotorycznego w celu stymulowania i dobodzcowania

Przeciwwskazania i uwagi:

U niektórych pacjentów metoda ta jest przeciwwskazana ze względu na złe tolerowanie objawów związanych z zaburzeniami westibularnymi.